Zo.

Met dit werk sluiten we een mooie periode af. Er staat een serie stevig materiaal, te dampen van ongeduld om de nietsvermoedende menschheid om de oren te slaan met kleur en uiterst sterk beeld. Niet iets voor de kleinen van geest. Voorlopig houden de Piereneters het even hierbij. er dient solo ook nog het een en ander veroorzaakt te worden.

Er kunnen nu voorzichtig verzoekjes tot bezichtiging gestuurd worden.
Zelfs expositie sluiten wij niet bij voorbaat uit.
Doe ons een voorstel dat we niet kunnen weigeren, zouden wij zeggen.

Horen Piereneters een logo te hebben?

Dacht het wel.

En we dachten ook wel dat het dan dit logo moest zijn.

Alsof het voorbestemd is. Daar hoorden wij engelen zingen.

Okee, eindelijk daar is ie: Piereneter 11!

Het werk waarin we trots onze sterke grip op de werkelijkheid tonen. Of de verschillende manieren waarop we proberen een sterke grip op de werkelijkheid te krijgen. Of degene waarin we uit alle macht proberen een sterke grip proberen te krijgen op wat de wekelijkheid in godsnaam zou zijn als we er een sterke grip op zouden hebben. Of überhaupt grip. En wie is die werkelijkheid dan wel? En willen we überhaupt wel grip hebben? Op hem? Op haar?
Zo. Als dat de dingen niet duidelijk maakt....

 

Hebt oog voor het detail!

Nieuw jaar, nieuw werk

En daar is het verse jaar dan echt begonnen: een nieuw werk. We noemen het, als trotse vaders; Piereneter 9. Vaders en kind voelen zich opperbest.

Tikkie verkouden hier en daar, dat dan weer wel.

Dit werk is er nog niet. U ziet hier slechts een voorproeve. Omdat we het niet kunnen laten.
U zult verbaasd zijn over de naam die we voor deze telg in ons hoofd hebben. Of niet. Mensen kunnen zo blasé zijn tegenwoordig.

Oud jaar, nieuw werk

Net op de valreep van het vorige jaar vonden deze werken plaats. Stemmig, nou 2010 net rond was.
De discussie of het figuurtje nou een Playmobil-mannetje is of een figurant uit een aflevering van Startrek, moet nog beslist worden. We werken aan een verklaring waarbij de een de ander gedoogt, wel zo modieus vandaagdedag. 

.

Ongeveer gelijktijdig werd dit portret geboren. Onder een heel ander gesternte, blijkt. Zijn horoscoop moet nog getrokken worden maar we gaan ervan uit dat zijn vooruitzichten goed zijn.

Een wens voor al onze trouwe volgelingen (en -bijna- iedereen die kunst in het hart draagt...)

Zo ongeveer dit:

Daar waar wij niet stil zitten

Er ontstaat een oeuvre. Nu al. En dat bij een graadje of 8 onder nul. Het raakt ons niet.
Er dient gecreëerd te worden. Elk plat oppervlak verdient het om Piereneter te worden.
Soloprojecten daargelaten natuurlijk. Hoewel?

Piereneter 1: Een bij voorbaat nutteloze poging het concept Pieter in slechts 1 (één) beeld samen te vatten. Niettemin was het een interessante reis door de krochten van diens denk- en werkwijze, waarvoor menigeen een drieweekse vakantie naar een warm land of een kortstondig verblijf in een kliniek voor het geestelijk welzijn nodig hebben om weer een beetje in evenwicht te komen. Wij -echter- ploeteren voort!

Piereneter 4: Als er iets voor aftasten en leren kennen staat is het dit schilderij wel. Voor ons is het even goed een ontmoeting als een botsing, een conceptie zou je kunnen beweren, waaruit de mooiste dingen -verbaasd knipperend- het helle levenslicht ontdekken.

Piereneter 5: Kleuren, vormen, structuren, ze zoeken zelf hun vorm. We hebben er een paar handen in, een dikke vinger in de uiteindelijke pap, maar we zijn iedere keer verbaasd over de uitkomst. Niet zozeer alleen over het eindbeeld maar ook hoe dat eindbeeld bij ieder van ons aansluit.

Piereneter 8: U ziet dat de emoties er af spatten, dat onze gaven maar ook onze gebreken naar voren dreigen te komen en dat wij er niet voor schuwen die in het openbare leven te laten zien. Wij waarschuwen natuurlijk wel met nadruk de wat oudere kijkertjes voor deze schokkende beelden...

Piereneter 6: Schep vreugde in het leven. Reeds nu moet de aandachtige kijker doorhebben dat de volgorde van de werken niets van doen heeft met enige chronologie. Terecht! Logica is niet onze sterkste kant. Maar wel weer een die wij denken uit te werken tot een eventuele nieuwe serie.

Piereneter 7: Een merkwaardig geval van onbevlekte ontvangenis, zo kwam deze in eerste instantie tot ons.
Maar daar laat je dan toch geen twee kunstenaars mee in één atelier? Wat er gebeurde wil geen mens weten.
 En wij later er zelf niets over los. Of het moet onder dwang zijn. Of chantage, we zijn nl. behoorlijk chantabel.

 

Piereneter 3: begin van Helemaal het einde. Wij hadden slechts een half woord nodig om elkaar zo naadloos aan te vullen. Jammer dat we niet hetzelfde woord tot onze beschikking hadden. Wedden dat dat nog diverse keren het geval zal gaan worden?

Piereneter 2: Een bij voorbaat nutteloze poging het concept René in slechts 1 (één) beeld samen te vatten. Niettemin was het een interessante reis door de hemelsche verten van diens denk- en werkwijze, waarvoor menigeen het Nirvana of een langdurig verblijf in een kliniek voor het geestelijk welzijn nodig hebben om weer een beetje in evenwicht te komen. Wij -echter- ploeteren voort!